nog 3 dagen, en dan gaan we eindelijkk naar bali! na wat problemen met het vinden van een consulaat en het aanvragen van een visum hebben we vandaag eindelijk ons paspoort opgehaald met daarin een spiksplinternieuw visum =) met een waarschuwing van de ambassade dat we het volgende keer eerder moeten aanvragen...
hoewel dit eindelijk is geregelt, zijn we nog steeds niet in de blue mountains. het plan is nu om morgen om 6 uur op te staan en dan 2dagen en 1 nacht daar te verblijven. helaas regent het al de hele week, dus echt veel zin heb ik er niet in..
verder is er voor de verandering weer is niks gebeurd hier. behalve het concert van sufjan stevens, dat supervet was, maar waar yori al 2 blogs aan heeft besteed =p
vandaag hebben we afscheid genomen van sydney, een laaste blik geworpen op het opera house en de harbour bridge en zitten nu chips-vretend ons te vervelen in een internet cafe. niet dat dat nou zo erg is, maar ik ben wel blij dat we maandag naar bali gaan.
kaart
donderdag 17 januari 2008
woensdag 9 januari 2008
Sydney, miranda
hallo =)
bijna aan het einde van onze australie reis, nog even een nieuwe blog. we zitten nu al 2 weken op een camping in miranda, een suburb van sydney. het is de saaiste camping die je je kan indenken, de saaiste suburb ook trouwens, op het megagrotewinkelcentrum na dan.
in plaats van de beste jaarwisseling ooit te hebben gevierd hebben we de worst ever gehad. je hebt vast wel een gehoord van concerten waar mensen werden doodgedrukt? imagine new years eve in sydney... 12 uur 's nacht telde de conducteur vrolijk af naar het nieuwe jaar... in de trein waar we toen zaten, op weg terug naar de camping...
verder alles goed hier, niks bijzonders gebeurd.
volgende week naar de blue mountains, maar eerst nog even naar een concert: sufjan stevens in the state theater!!
bijna aan het einde van onze australie reis, nog even een nieuwe blog. we zitten nu al 2 weken op een camping in miranda, een suburb van sydney. het is de saaiste camping die je je kan indenken, de saaiste suburb ook trouwens, op het megagrotewinkelcentrum na dan.
in plaats van de beste jaarwisseling ooit te hebben gevierd hebben we de worst ever gehad. je hebt vast wel een gehoord van concerten waar mensen werden doodgedrukt? imagine new years eve in sydney... 12 uur 's nacht telde de conducteur vrolijk af naar het nieuwe jaar... in de trein waar we toen zaten, op weg terug naar de camping...
verder alles goed hier, niks bijzonders gebeurd.
volgende week naar de blue mountains, maar eerst nog even naar een concert: sufjan stevens in the state theater!!
donderdag 27 december 2007
surfers paradise, byron bay, newcastle
=) hallo
alweer even geleden.. we zijn inmiddels in de voorstad van sydney, onze australie reis zit er bijna op. 21 januari vliegen we naar bali!
sinds de laatste keer dat ik geschreven heb zijn we onder andere naar surfers paradise geweest. op zich was daar behalve het centrum niks te beleven, maar onze camping lag aan een strand van 60 meter breed en kilometers lang, dus dat was wel relaxed. daarna zijn we een paar dagen in byron bay geweest. veel kleiner dan surfers paradise, maar wel meer sfeer. ze noemen het het hippiedorp van australie.. er lopen inderdaad wat andersoortige types rond en op je blote voeten lopen is in. er was daar een festival voor zwervers met gratis eten.. 3 keer raden wie dat gratis eten allemaal op aten. nee niet wij, maar wel de halve niet-zwerver bevolking van byron bay.. als het maar gratis is heh.
zoals sommigen al op yori's blog hebben gelezen hebben we ook een surfpoging gewaagd... wat niet helemaal succelvol was maar wel erg leuk. totdat je de volgende dag opeens allemaal blauwe plekken hebt.
nu zijn we in newcastle, vlak boven sydney eigenlijk. we zitten op een camping op een schiereiland, dus we gaan elke dag met de veerboot naar het centrum. verder is er in newcastle niks, behalve een cafe dat zn eigen gingerbeer brouwt (gemberbier). met kerstavond hebben we pizza gegeten aan de haven. eerste kerstdag was het koud en regenachtig, precies zoals het hoort met kerst (de sneeuw die in nederland net valt als wij weg zijn... daar hebben we het maar niet over). 's avonds hebben we Babe gekeken, en de volgende ochtend werden we om 7 uur wakker omdat het stormde...'s avonds weer uit eten geweest, en toen was de kerst alweer voorbij..
vandaag zijn we naar een natuurreservaat geweest, war ze koala's, wombats en kangaroes hadden. zie foto's.
morgen gaan we een week naar sydney, om daar nieuwjaar te vieren, en dan gaan we maar weer naar newcastle... het is hier een stuk goedkoper dan in sydney, sinds het gasthuis van mn familie in puin ligt
verder gaat alles goed, het is helaas niet zulk mooi weer, erg bewolkt, dus naar het strand gaan we niet meer. gelukkig heeft de camping een tv-room..
check www.charlottears.myphotoalbum.com voor meer foto's
zaterdag 15 december 2007
foto's
en check www.charlottears.myphotoalbum.com!
in de map van brisbane staan foto's die een kerk lijken, maar een bioscoop zijn, de foto die heel donker en onduidelijk is, is een vogelbekdier, en de papagaaien zijn niet uit het wildlifepark, maar zaten vlak bij onze tent
in de map van brisbane staan foto's die een kerk lijken, maar een bioscoop zijn, de foto die heel donker en onduidelijk is, is een vogelbekdier, en de papagaaien zijn niet uit het wildlifepark, maar zaten vlak bij onze tent
donderdag 13 december 2007
Brisbane
zo... het is even geleden.. maar hier ben ik weer =)
we zijn inmiddels in brisbane. tussen cairns en hier is er niet zo heel veel bijzonders gebeurd..
airlie beachwas niks, we zijn daar zo snel mogelijk weggegaan. we wilden naar rockhampton, maar daarw as al helemaal niks, dus zijn we midden in de nacht toch maar doorgereden naar Hervey Bay. Dat begon al niet goed... het hostel dat we geboekt hadden deed geen night-pick-up's (het was half 2 's nachts), dus we moesten een taxi bellen die ons naar het hostel kon brengen. een taxi die ons vervolgens straal negeerde, hij reed gewoon langs ons heen (en nee hij vergiste zich niet, we moesten opgehaald worden van het busstation, met bagage, de taxi reed in het busstation, wij waren de enige daar, met alle bagage om ons heen, en hij reed door). helaas waren toen onze muntjes op om in de telefooncel te bellen, dus liepen we naar het bezinestation een stukje verder, waar we kennis maakten met de jeugd van Hervey bay. en ik kan je vertellen: beste vrienden zullen we nooit worden. ik zal maar niet herhalen wat ons allemaal werd toegeschreeuwd door groepjes 14-jarige meisjes en jongens (om half 2 's nachts heh..!), maar je vraagt je toch af waar die kinderen die praat en het lef vandaan halen.. zelfs de grootste del en de meest meest achterlijke idioot uit rotterdam verzinnen dat niet.
maar wat doe je eraan als je met een 20-kilo backpack opje rus, een rugzak op je buik en boodschappen in je handen loopt. niks dus.
gelukkig was de winkelbediende van het bezinestation wel normaal en belde hij een taxi voor ons, zodat we eindelijk, om kwart over 3 's nachts konden gaan slapen. de volgende dag hebben we een tour geboekt naar Fraser island, een van de mooiste eilanden aan de oostkust.
we werden de volgende dag 's ochtends opgehaald met de bus en naar de boor gebracht. op Fraser island zijn geen verharde wegen, en is dus alleen toegankelijk met 4-wheel-drive. de gids was heel goed, hij wist alles over alles, maar de tour op zich was niet zo bijzonder vond ik. wat jammer is, want het eiland was echt mooi (veel oerwoud). bijzonder feit: de enige snelweg op het eiland is het strand! een officiele snelweg, onderdeel van de 'hoofdsnelweg' op het vaste land. een paar verkeersregels verschilden wel: je mag inhalen aan welke kant je maar wil (150 meter breed strand) en voetgangers hebben altijd voorang.
we hebben een scheepswrak gezien, gekleurd zand, een stukje oerwoud, een zoetwater kreek en het mooiste meer dat je ooit zult zien: lake mckenzie. totaal wit strand, met super blauw water, 12 meter diep en een paar kilometer in omtrek. dit meer, en de gratis all-you-can-eat lunch waren eigenlijk het enige bijzondere. maar ik heb geen spijt van de tour hoor, we hebben vanuit het busje heel veel gezien, en dankzij de gids heel veel geleerd over het eiland.
en nu zijn we dus in brisbane. het is een grote stad, echt zoals sydney en melbourne.
superr veel winkels, voornamelijk must-have schoenen en jurken (fashion is bigggg here).
we hebben 2 dagen in een heel mooi hostel gezeten, maar het was veel te doen dus nu zitten we weer op de camping..
ik vind brisbane wel leuk (zie boven). weer een combinatie van veel wolkenkrabbers met oude laagbouw (1800). we hebben nog niet echt veel gezien hier, behalve de alle winkels, maar er schijnen wel leuke dingen te zijn hier (park waar je vogelbekdieren kunt spotten!)
verder is het bijna kerst... overal kerstbomen en verlichting enzo. sta je daar met je zonnebril... ik mis de nederlandse kerst wel. Maar hey, wij eten elke dag sushi!
we zijn inmiddels in brisbane. tussen cairns en hier is er niet zo heel veel bijzonders gebeurd..
airlie beachwas niks, we zijn daar zo snel mogelijk weggegaan. we wilden naar rockhampton, maar daarw as al helemaal niks, dus zijn we midden in de nacht toch maar doorgereden naar Hervey Bay. Dat begon al niet goed... het hostel dat we geboekt hadden deed geen night-pick-up's (het was half 2 's nachts), dus we moesten een taxi bellen die ons naar het hostel kon brengen. een taxi die ons vervolgens straal negeerde, hij reed gewoon langs ons heen (en nee hij vergiste zich niet, we moesten opgehaald worden van het busstation, met bagage, de taxi reed in het busstation, wij waren de enige daar, met alle bagage om ons heen, en hij reed door). helaas waren toen onze muntjes op om in de telefooncel te bellen, dus liepen we naar het bezinestation een stukje verder, waar we kennis maakten met de jeugd van Hervey bay. en ik kan je vertellen: beste vrienden zullen we nooit worden. ik zal maar niet herhalen wat ons allemaal werd toegeschreeuwd door groepjes 14-jarige meisjes en jongens (om half 2 's nachts heh..!), maar je vraagt je toch af waar die kinderen die praat en het lef vandaan halen.. zelfs de grootste del en de meest meest achterlijke idioot uit rotterdam verzinnen dat niet.
maar wat doe je eraan als je met een 20-kilo backpack opje rus, een rugzak op je buik en boodschappen in je handen loopt. niks dus.
gelukkig was de winkelbediende van het bezinestation wel normaal en belde hij een taxi voor ons, zodat we eindelijk, om kwart over 3 's nachts konden gaan slapen. de volgende dag hebben we een tour geboekt naar Fraser island, een van de mooiste eilanden aan de oostkust.
we werden de volgende dag 's ochtends opgehaald met de bus en naar de boor gebracht. op Fraser island zijn geen verharde wegen, en is dus alleen toegankelijk met 4-wheel-drive. de gids was heel goed, hij wist alles over alles, maar de tour op zich was niet zo bijzonder vond ik. wat jammer is, want het eiland was echt mooi (veel oerwoud). bijzonder feit: de enige snelweg op het eiland is het strand! een officiele snelweg, onderdeel van de 'hoofdsnelweg' op het vaste land. een paar verkeersregels verschilden wel: je mag inhalen aan welke kant je maar wil (150 meter breed strand) en voetgangers hebben altijd voorang.
we hebben een scheepswrak gezien, gekleurd zand, een stukje oerwoud, een zoetwater kreek en het mooiste meer dat je ooit zult zien: lake mckenzie. totaal wit strand, met super blauw water, 12 meter diep en een paar kilometer in omtrek. dit meer, en de gratis all-you-can-eat lunch waren eigenlijk het enige bijzondere. maar ik heb geen spijt van de tour hoor, we hebben vanuit het busje heel veel gezien, en dankzij de gids heel veel geleerd over het eiland.
en nu zijn we dus in brisbane. het is een grote stad, echt zoals sydney en melbourne.
superr veel winkels, voornamelijk must-have schoenen en jurken (fashion is bigggg here).
we hebben 2 dagen in een heel mooi hostel gezeten, maar het was veel te doen dus nu zitten we weer op de camping..
ik vind brisbane wel leuk (zie boven). weer een combinatie van veel wolkenkrabbers met oude laagbouw (1800). we hebben nog niet echt veel gezien hier, behalve de alle winkels, maar er schijnen wel leuke dingen te zijn hier (park waar je vogelbekdieren kunt spotten!)
verder is het bijna kerst... overal kerstbomen en verlichting enzo. sta je daar met je zonnebril... ik mis de nederlandse kerst wel. Maar hey, wij eten elke dag sushi!
maandag 3 december 2007
Duiken
gisteren hebben we gedaan waar iedereen voor naar cairns komt: duiken. met een busje werden we 's ochtends opgehaald bij ons hostel en naar de haven gebracht. we zaten op een niet ontzettend grote boot... een kleine spido metongeveer 70 mensen. de meeste kwamen om gewoon te snorkelen, een groep had zn padi (duikbrevet) en ging zelfstandig duiken, en er was een groep die een introductory dive ging doen. de meeste daarvan hadden nog nooit gedoken, zoals wij, maar in principe kan je een introductory dive zo vaak als je wilt doen. deze duik houd in dat je uitleg krijgt over het equipment (uitrusting), signalen onder water (communicatie!) en duiktechniek (zoals ademen en je oren klaren). de vrouw van het bureau waar we de tour hadden geboekt heeft ons deze tour aangeraden, en verzekerde ons wel 10 keer dat dit de snelste boot zou zijn van alle tours (als je eerder op bestemming aankomt heb je dus meer duiktijd). het was inderdaad een erg snelle boot, wat in combinatie met de hoge golven niet zo'n prettig effect gaf. nadat we 50 keer achter elkaar met boot en al 3 meter naar beneden waren gevallen werden er kotszakjes uitgedeeld en zat iedereen op het voordek voor zich uit te staren met een vast punt voor ogen. en vooral zn mond dicht te houden. omdat er redelijk veel mensen mee waren, was er een indeling gemaakt van wie wanneer en waar zou duiken (we zouden naar 3 verschillende reefs (rifs)(riffen?) gaan). yori en ik zouden bij het eerste en tweede rif duiken, samen met nog 1 iemand anders en de instructor. we waren een beetje zenuwachtig, waardoor het in combinatie van de vaart daarvoor even duurde voordat ik klaar was om al mn uitrusting aan te trekken (wetsuit, riem met gewichten eraan, vest met zuurstof-fles en meters, duikbril, flippers). yori ging het eerst het water in en moest daar een paar oefeningen doen, en daarna gingen de andere man en ik. we moest oefenen met onderwater van zuurstof slang (hoe heet dat? waar je door ademd, waar dat mondstuk aanzit) voor het geval je zuurstof op zou raken en je de reserve van de instructor moest gebruiken, en we moesten onder water het water uit onze bril laten weg lopen. toen waren volgens de instructeur klaar om naar beneden te gaan (die oefeningen gebeurden allemaal op 1 meter onder water, aan een touw dat speciaal voor duiklessen tot aan de bodem doorloopt. dus daar gingen we... we moesten het touw blijven vast houden en dan steeds een stukje verder naar beneden, en elke halve meter je oren klaren. het was zo eng... alleen maar water om je heen, steeds die druk, water dat steeds in mn bril bleef lopen, het onder water ademen door dat ding... and there i freaked out. ik wilde echt niet verder, en ben met de instructeur terug naar boven gegaan (ik had de signalen voor 'stop' en 'naar boven' goed onthouden). hij ging weer terug naar yori en die ander, die op 7 meter diepte in hun eentje zaten te wachten en ik werd op de boot geholpen. ik ben gaan snorkelen, samen met de onderwater camera die we allebei hadden gehuurd. het snorkelen beviel me veel beter.. je kan rustig kijken, je hoeft verder nergens aan te denken, je weet zeker dat je niks vergeet te doen waar je leven of gezondheid vanaf hangt, en er was genoeg te zien. echt de grootste vissen die ik ooit in het wild heb gezien, ze waren wel saai grijs, en kleinere gele vissen met een blauwe staart. maar ik had een missie, ik ging opzoek naar yori's duikgroepje zodat ik foto's kon maken. ik geloof dat ik 8 mensen heb gefotografeerd die op die boven de zeebodem zwommen voordat ik de goede had.. iedereen lijkt op elkaar onder water met een wetsuit aan. (ik probeer de foto's op de foto-site te zetten maar tot nu toe is het nog niet gelukt) ik ben de rest van de tijd boven ze blijven zwemmen haha. toen yori terug kwam zijn we samen verder gaan snorkelen (we hadden ongeveer een uur bij elk rif, en de introcuctory dives duren niet langer dan een half uur). het rif op zich viel een beetje tegen.. die kleur die je je er bij voorsteld en die poster je wijsmaken bestaat niet. het rif is gewoon bruin en grijs, met hier en daar een gekleurd plantje (en nee, die kleur komt niet doordat het toerisme het rif aantast, of door globalwarming, het schijnt altijd zo geweest te zijn, en daarbij absorbeerd de zon ook nog een deel van alle kleur). de vissen, daarintegen, zijn wel weer de moeite waard. echt alles kleuren en maten. er zater clownsvissen (nem0!), die ik niet gezien heb, maar yori wel, gele vissen met blauwe staarten, blauwe vissen met rode staarten, gestreepte vissen, gestippelde vissen, rode vissen, metalic gekleure vissen met allemaal verschillende kleuren, en ik heb zo'n stekelvis gezien, je weet wel, die zichzelf op kan blazen tot een soort voetbal. daarna ging de boor verder naar het volgende rif. we hadden bij het boeken van de tour betaald voor twee dives (de tweede is altijd beter zegt iedereen, omdat je dan meer ontspannen bent), en we waren ook bij dit rif ingedeeld om te gaan duiken. maar we waren intussen weer misselijk geworden, ik wist niet zeker of ik het nog een keer wilde proberen, en ze zeiden dat dit rif en de volgende ongeveer hetzelfde waren, dus zijn we hier gewoon gaan snorkelen. dit rif was veel mooier dat het vorige. het was groter en met meer afwisseling in diepte en kleur.ongeveer dezelfde vissen als het eerste rif. op weg naar het derde rif hebben we geprobeerd wat te eten, want duiken op een volledig lege maag is ook niet goed. nu moest ik kiezen.. wilde ik het nog een keer proberen of ging ik gewoon snorkelen. yori ging zowiezo, en die andere man ook weer. ik was nu nog banger dan voor de eerste dive, en ik wilde niet nog een keer. maar... ik ben toch gegaan. volgens de instructeur konden yori en de ander zichzelf wel een beetje redden, dus hij zou de hele tijd bij mij blijven. ik had een andere, kleinere duikbril gekregen, zodat er minder water in mn bril zou lopen. dit rif lag niet zo diep (trouwens alle reefs waren maar maximaal op 10 meter diepte, dus dat van die kilometers onder me was ook onzin), dus we zouden niet zo ver duiken, ongeveer 4 tot 6 meter. we begonnen weer aan het touw, steeds een stukje verder. ik geloof dat ik daar 10 minuten gehangen heb, zo bang was ik, en toen zijn we gaan zwemmen. echt het engste wat ik ooit heb gedaan.. je moet op zo veel dingen letten, je bent helemaal afhankelijk van de zuurstof op je rug. elke keer je oren ploppen, niet vergeten te ademen, en vooral niet per ongeluk door je neus uitademen waardoor er water in je bril loopt (maar probeer dat maar eens.. boven water adem je meestal ook een beetje uit je neus als je door je mond uitademd). het mondstuk gleed steeds een beetje uit mn mond, ik was echt bang dat hij eruit zou glippen en ik zonder zuurstof zou zitten, of water zou happen (die oefening aan het begin, die van wisselen van zuurstof lijn, had me niet echt gerustgesteld). de duikinstructeur ging elke keer helemaal naar beneden zodat hij iets op de bodem kon laten zien, terwijl ik het liefst niet te diep wilde blijven zwemmen, omdat je dan minder tijd hebt om na te denken over wat er allemaal mis kan gaan. als je stil staat hebben je hersenen daar toch meer tijd voor ofzo. de mijne in elk geval wel. dit rif was trouwens niet zo bijzonder. dat ze allemaal het zelfde waren was echt onzin, het tweede was veruit het mooiste. dus echt veel heb ik tijden mn eerste echte duik niet gezien, alleen de vissen die je met snorkelen ook zag. wel grappig was dat de instructeur de vissen ging voeren, waardoor je opeen helemaal omringt bent door grote vissen die vechten om een hapje. maar nog nooit ben ik zo blij geweest toen ik het touw voor me zag opdoemen, en wist dat de duik erop zat. ik ben heel blij dat ik het heb gedaan. ook al heb ik de hand van de instructeur geen seconde losgelaten, ik ben toch best trots op mezelf. daarna zijn we weer gaan snorkelen, en toen terug met de boot naar de haven (ongeveer 1,5 uur varen) het is jammer dat we geen haaien of zee-schildpadden hebben gezien, en het rif vond ik echt een beetje tegen vallen (ik heb in europa zeebodems gezien die veel kleurrijker waren), maar de vissen waren echt kick, en hello... ik heb gedoken!
zaterdag 1 december 2007
townsville, cairns
gisteren aangekomen in cairns, bleek de dichtsbijzijnde camping 20 kilometer buiten het centrum te liggen... oeps. we hadden besloten nu weer even wat goedkoper te doen, omdat we in townsville 3 dagen in een hostel hebben gezeten. nu wel een beetje spijt van..
in townsville zijn we naar het strand geweest en hebben we ons bij een blues-club voor 35 jaar- en-ouder naar binnen gelult. was een hele leuke avond. je kon niet eens echt in de zee zwemmen, en waren een soort grote zwembakken in zee gemaakt, met netten eromheen voor de kwallen, en daar mag je dan in zwemmen.. de oceaan valt ook een beetje tegen.. het ziet er uit als de noordzee, bruin.
nu dus in cairns, wel weer echt een stad. best benauwd weer, we zitten tegen de regenwouden aan. ons hostel heeft airco, maar maakt dezelfde fout al vele hostels, ze zetten hem zo hoog dat je 's nachts eerst een shirt aan trekt, even later een trui, dan een vest, en tenslotte toch mar je slaapzak uit je tas haalt. waarna iemand probeert de airco uit te zetten (je zit met zn 8en op een kamer), waardoor je 's ochtends opeens je bed uitsmelt.
maar verder is het wel een goed hostel. het ligt vrij ver buiten het centrum, maar elk uur gaat er een gratis busje heen en terug, dus we hoeven niet te lopen. in het centrum, aan de zee, ligt een heel groot zwembad, als een vijver gewoon in een parkje. het is openbaar en je kan erin springen wanneer je maar wilt, het is grtis en 24/7.
we zijn nu aan het kijken voor duiklessen, want de reden dat iedereen naar cairns gaat is het great barrier reef. ik vind het doodeng.. kilometers water onder je waarvan je maar een paar meter ziet..
ps. nieuwe foto's op charlottears.myphotoalbum.com
in townsville zijn we naar het strand geweest en hebben we ons bij een blues-club voor 35 jaar- en-ouder naar binnen gelult. was een hele leuke avond. je kon niet eens echt in de zee zwemmen, en waren een soort grote zwembakken in zee gemaakt, met netten eromheen voor de kwallen, en daar mag je dan in zwemmen.. de oceaan valt ook een beetje tegen.. het ziet er uit als de noordzee, bruin.
nu dus in cairns, wel weer echt een stad. best benauwd weer, we zitten tegen de regenwouden aan. ons hostel heeft airco, maar maakt dezelfde fout al vele hostels, ze zetten hem zo hoog dat je 's nachts eerst een shirt aan trekt, even later een trui, dan een vest, en tenslotte toch mar je slaapzak uit je tas haalt. waarna iemand probeert de airco uit te zetten (je zit met zn 8en op een kamer), waardoor je 's ochtends opeens je bed uitsmelt.
maar verder is het wel een goed hostel. het ligt vrij ver buiten het centrum, maar elk uur gaat er een gratis busje heen en terug, dus we hoeven niet te lopen. in het centrum, aan de zee, ligt een heel groot zwembad, als een vijver gewoon in een parkje. het is openbaar en je kan erin springen wanneer je maar wilt, het is grtis en 24/7.
we zijn nu aan het kijken voor duiklessen, want de reden dat iedereen naar cairns gaat is het great barrier reef. ik vind het doodeng.. kilometers water onder je waarvan je maar een paar meter ziet..
ps. nieuwe foto's op charlottears.myphotoalbum.com
woensdag 28 november 2007
Tennant Creek, Mount Isa, Townsville
Eindelijk eindelijk zijn we aan de oostkust.... townsville om precies te zijn.
we zijn gisteravond aangekomen, en zitten nu in een hostel vlak bij het centrum. dit is voor het eerst in lange tijd dat het geen 38 graden is.. het is nog steeds wel rond de 32 graden, maar we zitten aan zee en de zeewind maakt veel goed. townsville ziet er wel leuk uit, maar we zijn er pas 1 dag, dus er valt nog niet echt veel te vertellen..
tennant creek was een gat, en mount isa was ook niet echt geweldig. in tennant creek zaten we in een hostel dat omringt werd door de grootste kakkerlakken ever, en nu ik erover nadenk blijven ze ons achtervolgen.. ook hier zitten ze overal. mount isa is ook weer een mijn-stadje, en schijnt de grootste stad in oppervlakte te zijn van de hele wereld. het is heel uitgespreid, maar zoals bijna overal in australie betekend dat niet dat er ook ontzettend veel mensen wonen..
we hebben 's avonds wat mooie foto's van de mijn gemaakt, maar verder was er niet veel te beleven. uit verveling zijn we overdag naar de bioscoop geweest, resident evil 3. niet naar toe gaan.
gisteravond in townsville al meteen weer eens wat wildlife gezien, een bruine possum (!!) en zo'n knalgroene kikker die je vaak op postkaarten ziet, je weet wel, met die handachtige pootjes en die grote ogen.
verder regent het hier best regelmatig... maar dat geeft niet na de hitte van de outback.
het voelt alsof we weer in een westers gebied zijn, terwijl dat onzin is natuurlijk, heel australie is westers. maar de outback is toch heel anders..
we zijn gisteravond aangekomen, en zitten nu in een hostel vlak bij het centrum. dit is voor het eerst in lange tijd dat het geen 38 graden is.. het is nog steeds wel rond de 32 graden, maar we zitten aan zee en de zeewind maakt veel goed. townsville ziet er wel leuk uit, maar we zijn er pas 1 dag, dus er valt nog niet echt veel te vertellen..
tennant creek was een gat, en mount isa was ook niet echt geweldig. in tennant creek zaten we in een hostel dat omringt werd door de grootste kakkerlakken ever, en nu ik erover nadenk blijven ze ons achtervolgen.. ook hier zitten ze overal. mount isa is ook weer een mijn-stadje, en schijnt de grootste stad in oppervlakte te zijn van de hele wereld. het is heel uitgespreid, maar zoals bijna overal in australie betekend dat niet dat er ook ontzettend veel mensen wonen..
we hebben 's avonds wat mooie foto's van de mijn gemaakt, maar verder was er niet veel te beleven. uit verveling zijn we overdag naar de bioscoop geweest, resident evil 3. niet naar toe gaan.
gisteravond in townsville al meteen weer eens wat wildlife gezien, een bruine possum (!!) en zo'n knalgroene kikker die je vaak op postkaarten ziet, je weet wel, met die handachtige pootjes en die grote ogen.
verder regent het hier best regelmatig... maar dat geeft niet na de hitte van de outback.
het voelt alsof we weer in een westers gebied zijn, terwijl dat onzin is natuurlijk, heel australie is westers. maar de outback is toch heel anders..
maandag 26 november 2007
comments
heej =)
ik wilde even iedereen bedanken voor alle reacties op de site..!! ik vind het echt heel erg leuk om te lezen!
ik wilde even iedereen bedanken voor alle reacties op de site..!! ik vind het echt heel erg leuk om te lezen!
zaterdag 24 november 2007
katherine, darwin, cooinda
hellow =)
na alice springs zijn we naar katherine gereist. we hebben daar 2 dagen gekampeerd op een berg, vlak bij de katherine gorge (kloof). het was echt bloedheet, en super benauwd. niet echt geschikt kampeerweer dus. er was niks (ook geen winkel, en we hadden geen eten, dus charlot en yori gingen barbequeen met een pakket van het Tourist Centre, met echt hout en lucifers. je wil niet weten hoe lang het duurde voordat er uberhaubt vuur was hahaha) te doen behalve kanoeen door de kloof, en dat hebben we dan ook gedaan =p was heel mooi, je vaart over de rivier met aan weerszijden hoge rotswanden. klein minpunt: the waterproof box wasn't so waterproof. toen we met de box naar de overkant waren gezwommen (dat was de enige manier om er te komen, er mochten geen kano's aan die kant aanleggen) om naar de aboriginal rock paintings te kijken, bleek de waterdichte ton lek als een mandje. lees: camera's en telefoons onder water. oeps. de aboriginal schilderingen waren mooi, maar dit was wel ff een domper... gelukkig, op dit moment werkt alles nog. toen we terug kwamen bleek onze tent omgedoopt tot mierenhol, compleet met zandhoopjes, en mieren dus. alles de tent uit gegooid, geveegt en met de insectenkiller van de camping-buren alle mieren vergast (en dit alles bij 38 tropische graden).
na katherine gingen we naar darwin. het blijkt dat alle echte steden aan de kust zitten, want ook darwin is geen stad te noemen. we waren kamperen ff zat en hebben een hostel geboekt... Het hostel stonk, dus de volgende dag zijn we naar een andere gegaan. 's middags wat rondgelopen in het zogenaamde cantrum. ik heb een didgeridoo gekocht (waar ik nu de godganzedag mee rond moet slepen), en 's avonds hebben we een 3,50 dollar meal gegeten bij een backpackers cafe. het was niet genoeg, maar gelukkig zijn noodles maar 30 cent hier. vlakbij darwin ligt een groot national park, kakadu, dat van de aboriginals is. er zijn watervallen en rivieren met krokodillen, echt een beetje tropisch dus. daar wilden we heel graag heen, maar een tour is hier weer zo'n 450 dollar (ong 300 euro). toen dachten we: we gaan mango's plukken om die tour te kunnen betalen (fruitplukken is DE bakpackers job). bleek dat je overal een working holiday visum nodig had. hebben we niet, want het reisbureau had gezegt dat dat niet per se nodig was om te werken. dussss de enige optie was om met greyhound te gaan, die maar in 2 dorpjes stopt, en niet naar de watervallen en rockpantings waar het gebied om bekend staat. maar iets is beter dan niets, dus zijn we naar cooinda gereden, een van de plekken waar greyhound wel kwam. het was daar, net als in darwin trouwens al een stuk minder benauwd, maar nog steeds heet. cooinda bleek alleen maar een camping te zijn, met wat sta-caravans, een receptie/winkeltje, een restaurant, een zwembad en een aboriginal cenre. er wonen niet eens mensen..
het abi centre was wel leuk, en het zwembad nog meer. de volgende ochtend gingen we mee met een tour over de yellow water, een rivier in kakadu. we hebben zoooooo veel krokodillen gezien... ze zwommen echt aan alle kanten, en de grootste vogels die ik ooit buiten blijdorp heb gezien. echt supercool. vandaag zijn we weer vertrokken uit cooinda, en nu zijn we terug in darwin. morgen vertrekken we naar tennant creek, om van daaruit naar de oost-kust te reizen.
na alice springs zijn we naar katherine gereist. we hebben daar 2 dagen gekampeerd op een berg, vlak bij de katherine gorge (kloof). het was echt bloedheet, en super benauwd. niet echt geschikt kampeerweer dus. er was niks (ook geen winkel, en we hadden geen eten, dus charlot en yori gingen barbequeen met een pakket van het Tourist Centre, met echt hout en lucifers. je wil niet weten hoe lang het duurde voordat er uberhaubt vuur was hahaha) te doen behalve kanoeen door de kloof, en dat hebben we dan ook gedaan =p was heel mooi, je vaart over de rivier met aan weerszijden hoge rotswanden. klein minpunt: the waterproof box wasn't so waterproof. toen we met de box naar de overkant waren gezwommen (dat was de enige manier om er te komen, er mochten geen kano's aan die kant aanleggen) om naar de aboriginal rock paintings te kijken, bleek de waterdichte ton lek als een mandje. lees: camera's en telefoons onder water. oeps. de aboriginal schilderingen waren mooi, maar dit was wel ff een domper... gelukkig, op dit moment werkt alles nog. toen we terug kwamen bleek onze tent omgedoopt tot mierenhol, compleet met zandhoopjes, en mieren dus. alles de tent uit gegooid, geveegt en met de insectenkiller van de camping-buren alle mieren vergast (en dit alles bij 38 tropische graden).
na katherine gingen we naar darwin. het blijkt dat alle echte steden aan de kust zitten, want ook darwin is geen stad te noemen. we waren kamperen ff zat en hebben een hostel geboekt... Het hostel stonk, dus de volgende dag zijn we naar een andere gegaan. 's middags wat rondgelopen in het zogenaamde cantrum. ik heb een didgeridoo gekocht (waar ik nu de godganzedag mee rond moet slepen), en 's avonds hebben we een 3,50 dollar meal gegeten bij een backpackers cafe. het was niet genoeg, maar gelukkig zijn noodles maar 30 cent hier. vlakbij darwin ligt een groot national park, kakadu, dat van de aboriginals is. er zijn watervallen en rivieren met krokodillen, echt een beetje tropisch dus. daar wilden we heel graag heen, maar een tour is hier weer zo'n 450 dollar (ong 300 euro). toen dachten we: we gaan mango's plukken om die tour te kunnen betalen (fruitplukken is DE bakpackers job). bleek dat je overal een working holiday visum nodig had. hebben we niet, want het reisbureau had gezegt dat dat niet per se nodig was om te werken. dussss de enige optie was om met greyhound te gaan, die maar in 2 dorpjes stopt, en niet naar de watervallen en rockpantings waar het gebied om bekend staat. maar iets is beter dan niets, dus zijn we naar cooinda gereden, een van de plekken waar greyhound wel kwam. het was daar, net als in darwin trouwens al een stuk minder benauwd, maar nog steeds heet. cooinda bleek alleen maar een camping te zijn, met wat sta-caravans, een receptie/winkeltje, een restaurant, een zwembad en een aboriginal cenre. er wonen niet eens mensen..
het abi centre was wel leuk, en het zwembad nog meer. de volgende ochtend gingen we mee met een tour over de yellow water, een rivier in kakadu. we hebben zoooooo veel krokodillen gezien... ze zwommen echt aan alle kanten, en de grootste vogels die ik ooit buiten blijdorp heb gezien. echt supercool. vandaag zijn we weer vertrokken uit cooinda, en nu zijn we terug in darwin. morgen vertrekken we naar tennant creek, om van daaruit naar de oost-kust te reizen.
zaterdag 17 november 2007
Coober pedy en Alice Springs
het heeft even geduurd maar hier ben ik weer..
post augusta, waar we midden in de nacht aankwamen bleek niks te zijn, dus we zijn we terug in de bus gestapt en naar Coober Pedy gereden. een goede keus, want coober pedy is volgens mij uniek.. mensen wonen hier namelijk onder de grond. zomers is het boven de grond te warm, en 's winters te koud. op deze manier hoeven ze geen airco en geen verwarming te betalen, want het is onder de grond altijd tussen de 20 en 25 graden! slim of niet!
we kwamen om 6 uur 's ochtends daar aan, en de buschauffeur had een motelkamer voor ons geregeld, een motel onder de grond =D onze kamer lag op 6,5 meter diepte. het zag er niet uit, er groeide een soort rood mos op de muren, leek net of er pas iemand bloederig vermoord was, maar het was er wel lekker koel. koffie en thee waren gratis voor gasten, en er liepen 2 hagedissen gewoon over de bar. Coober pedy is een heel klein stadje, eigenlijk meer een dorp, dat leeft van Opalen (opalen zijn stenen..). overal rond het stadje zijn opaalmijnen, en de enige westerse australiers die er wonen hebben allemaal een opalgalary. en dat zijn er nog al veel, er waren 2 straten met alleen maar, en dan echt elk huis, opalgallery's. de overige bewoners van coober pedy, de aboriginals, zaten heel de dag op straat tegen elkaar te gillen en alcohol te zuipen. niet echt een lekkere sfeer dus, maar ja. de eerste dag hebben we alle gratig musea en gallery's bezocht, en voor de 2e dag hadden we een tour gepland, die ons wat van de omgeving zou laten zien: crocodile harry's house, the break aways, desert golf course, underground churche, the dog-fence en de moon plains.
helaas ging de tour van ons eigen hotel niet door, maar gelukkig konden we met een tour van de nabij liggende camping mee, die een zelfde soort progamma had.
helaas regende het heel erg die dag, en kwamen we midden in de woestijn vast te zitten met de auto (verharde wegen gaan er niet), nadat we het golf parcour, een veld met opaalmijnen, wat allebei niet zo boeiend was, en de Break aways (soort afgrond) hadden gezien. gelukkig was het opzich best een leuke groep, 4 oude engelsen, een groepje meisjes uit israel en een griekse gids, en het was in het begin best gezellig. nadat we 3 uur midden in de woestijn hadden gestaan, bijna door de dog-fence waren gereden doordat de auto zo slipte en iedereen moe, nat en hongerig was, werden met met een four-wheel-drive auto uit de woestijn getrokken. de tour had bijna afgelopen moeten zijn, maar we hadden nog niet een een derde van de tour gedaan. iedereen was het zat, en de engelsen kregen de gids zo ver dat hij iedereen zn geld terug gaf. Het was jammer van de tour, maar we hadden in elkgeval iets gedaan vandaag, ookal was dat alleen maar in de auto zitten, coober pedy zelf hadden we wel gezien. toen we netjes bij het motel waren afgezet gingen we boodschappen doen. dachten we. want we hadden net 1 brood in ons mandje toen een oude gast naar ons toe kwam en vroeg of wij net met de tour waren meegeweest. ja dus. zijn reactie was: give me my money back. het bleek de baas van de camping die de tour verzorgde te zijn, en hij was boos. wij zeiden dat we niet hadden gekregen waar we voor betaald hadden, en dat de gids ons het geld had terug gegeven. hij zei, kom nu mee, dan maken we de tour af, maar wij hadden al geen zin meer, en zekr niet met deze man. toen we bleven weigeren het geld terug te geven ging hij dreigen: i'll put you on the ground, i'll wait for you outside, i'm gonna call the police. maar hij belde de politie niet, ondanks dat hij dat bleef herhalen, dus hebben wij dat maar gedaan. er kwam een agente die ons meenam terug naar de camping om met zn allen te overleggen, de israelische meisjes hadden ook de politie gebeld toen ze belaagd werden door deze man. de politie besloot dat we het geld mochten houden. en wat de bedreigingen betreft, we konden er geen werk van maken (het zou pas na 6 maanden behandeld worden), het enige wat ze konden doen was opschrijven wat hij had gezegt, en dat zou tegen hem gebruikt worden als zoiets nog een keer gebeurde.
dussss dat was coober pedy haha
de volgende ochtend zijn we met de bus naar Alice Springs gereden. toen we daar aankwamen en wat folders zochten van dingen-te-doen in alice springs werden we weer belaagd, nu door een man die ons graag mee wilde hebben op zijn tour, 3 dagen, Uluru (ayers rock), kings canyon, the olgas, slapen onder de sterren en al het eten en de reis inclusief. het was best veel egld, maar de goedkoopste tour in heel alice springs.. en waarom ga je naar alice springs: omdat je al die dingen wil zien. als we het op eigen houtje zouden doen, waren we meer geld kwijt geweest omdat we ook nog moetsen eten, accomodatie, en dan nog een tour vanaf het dorpje bij uluru, want zonder tour kom je er bijna niet.
dus we hebben het toch maar gedaan. maar voordat we tot die beslissing kwamen hebben we baby-kangaroos geknuffeld in het opvanghuis voor kangaroo's waarvan de moede4r was doodgereden (schijnt nog al regelmatig te gebeuren). er waren er 4, van 8 maanden oud en ze waren zoooooo schattig =D als je ze een kussensloop voorhield, srpong dat beest er op zn kop in, omdat dat zeg maar de vervanging van de buidel was. in die kussensloop kon je ze dan vasthouden. als je dat zonder kussensloop doet, dus als ze geen zak ofzo om zich heen hebben, gaan ze spartelen en raken ze helemaal gestrest.. gek heh? dus daar zaten we een half uur met een kleine slapende kangaroo op schoot...
de tour was de volgende dag al, dus om 6 uur 's ochtends stonden we weer ontzettend niet-fris- en-fruitig voor ons motel, waar we met korting dankzij de tourmanager hadden ingecheckt.
het was een kleine groep, 10 mensen en een gids, dus dat was wel relaxed. we begonnen die dag met de kings canyon, een soort gebergte in de woestijn. we hebben heel veel geklommen en gezweet, maar het was heel erg mooi. de gids wist alles over alles, en ook waar we konden zwemmen. na een half uurtje dobberen omringd door hoge rotswanden gingen we weer verder. 's avonds hebben we midden in de woestijn geslapen, zonder tent, naast een groot campvuur onder de sterren. de volgende dag gingen we naar de olga's, ook weer een hoop stenen=) het ontstaans verhaal erachter, volgens de aboriginals, is dat het stenen zijn weggegooid door 2 kleine jongens die een gat aan het graven waren in de grond, en daarbij alle stenen die ze tegen kwamen over hun schouder gooiden. daarna gingen we naar een aboriginal centre, een soort museum over de geschiedenis en het bestaan van de aboriginals. was wel interessant. we hebben een stukje langs de uluru gelopen en de gids vertelde de verhalen van de aboriginals bij alle grotten en gaten in de rotswand.
's avonds hebben we de uluru bij zonsondergang gefotografeerd, dan wordt ie rood, en daarna weer onder de sterren geslapen. de volgende ochtend weer om 4 uur op om de zonsopgang bij de uluru te bekijken, en daarna helemaal om de uluru heen gelopen (9,5 kilometer!!!). je kan er in principe ook op, maar overal staan borden die vragen of je dat alsjeblieft niet wil doen, uit respect voor de aboriginals, die dat helemaal niet willen. echt bizar, want de rots is van de aboriginals, maar was ingepikt door de westerlingen. nog niet zo heel lang geleden mochten ze hem terug, maar alleen op voorwaarde dat ze hem als touristische atractie mochten blijven gebruiken. en alleen een bord neer zetten met of je dat misschien niet wil doen.
daarna zijn we naar een camelfarm geweest, waar je kameel kon rijden als je wilde. maar na onze ervaring met olifanten in thailand hebben yori en ik dat niet gedaan. die kamelen hadden allemaal een pin in hun neus waar ze mee voort gesleurd werden..
daarna terug naar alice springs, en 's avonds hebben we nog wat gedronken met de groep. we waren zo moe en vies, dat we vanacht toch maar weer in het hostel hebben geslapen... maar ter compensatie slapen we vanacht in de bus, want om 8 uur vertrekken we naar katherine. het is hier nu 1 uur 's middags, we gaan nog even de nabije omgeving van alice springs bekijken.
ik vond de tour echt heel leuk. het zijn toch een beetje de highlights van australie, en ze waren echt indrukwekkend. ik weet niet wat ik het leukst vond, ik denk uluru omdat daar zoveel verhalen bij zitten. maar zwemmen in de kingscanyon en de olga's beklimmen (yori had daar trouwens nog een enge spin, mogelijk giftig en agressief, op zn been) waren allebei ook heel tof.
minder tof is dat ik naast mijn al bestaande beten, ik nu 9 nieuwe mierenbeten heb. klinkt niet zo erg, maar ik ben er volgens verschillende australiers allergisch voor (schijnt vrij normaal te zijn) dus ik krijg vreselijk grote jeukende bulten die na een paar dagen paars worden. vorige week had ik zo'n grote bij mn enkel dat het leek alsof ik hem minsten 3 keer verzwikt had.
lang leve lieve nederlandse mieren.
xxx lotte
owja check mn photoalbum!!
post augusta, waar we midden in de nacht aankwamen bleek niks te zijn, dus we zijn we terug in de bus gestapt en naar Coober Pedy gereden. een goede keus, want coober pedy is volgens mij uniek.. mensen wonen hier namelijk onder de grond. zomers is het boven de grond te warm, en 's winters te koud. op deze manier hoeven ze geen airco en geen verwarming te betalen, want het is onder de grond altijd tussen de 20 en 25 graden! slim of niet!
we kwamen om 6 uur 's ochtends daar aan, en de buschauffeur had een motelkamer voor ons geregeld, een motel onder de grond =D onze kamer lag op 6,5 meter diepte. het zag er niet uit, er groeide een soort rood mos op de muren, leek net of er pas iemand bloederig vermoord was, maar het was er wel lekker koel. koffie en thee waren gratis voor gasten, en er liepen 2 hagedissen gewoon over de bar. Coober pedy is een heel klein stadje, eigenlijk meer een dorp, dat leeft van Opalen (opalen zijn stenen..). overal rond het stadje zijn opaalmijnen, en de enige westerse australiers die er wonen hebben allemaal een opalgalary. en dat zijn er nog al veel, er waren 2 straten met alleen maar, en dan echt elk huis, opalgallery's. de overige bewoners van coober pedy, de aboriginals, zaten heel de dag op straat tegen elkaar te gillen en alcohol te zuipen. niet echt een lekkere sfeer dus, maar ja. de eerste dag hebben we alle gratig musea en gallery's bezocht, en voor de 2e dag hadden we een tour gepland, die ons wat van de omgeving zou laten zien: crocodile harry's house, the break aways, desert golf course, underground churche, the dog-fence en de moon plains.
helaas ging de tour van ons eigen hotel niet door, maar gelukkig konden we met een tour van de nabij liggende camping mee, die een zelfde soort progamma had.
helaas regende het heel erg die dag, en kwamen we midden in de woestijn vast te zitten met de auto (verharde wegen gaan er niet), nadat we het golf parcour, een veld met opaalmijnen, wat allebei niet zo boeiend was, en de Break aways (soort afgrond) hadden gezien. gelukkig was het opzich best een leuke groep, 4 oude engelsen, een groepje meisjes uit israel en een griekse gids, en het was in het begin best gezellig. nadat we 3 uur midden in de woestijn hadden gestaan, bijna door de dog-fence waren gereden doordat de auto zo slipte en iedereen moe, nat en hongerig was, werden met met een four-wheel-drive auto uit de woestijn getrokken. de tour had bijna afgelopen moeten zijn, maar we hadden nog niet een een derde van de tour gedaan. iedereen was het zat, en de engelsen kregen de gids zo ver dat hij iedereen zn geld terug gaf. Het was jammer van de tour, maar we hadden in elkgeval iets gedaan vandaag, ookal was dat alleen maar in de auto zitten, coober pedy zelf hadden we wel gezien. toen we netjes bij het motel waren afgezet gingen we boodschappen doen. dachten we. want we hadden net 1 brood in ons mandje toen een oude gast naar ons toe kwam en vroeg of wij net met de tour waren meegeweest. ja dus. zijn reactie was: give me my money back. het bleek de baas van de camping die de tour verzorgde te zijn, en hij was boos. wij zeiden dat we niet hadden gekregen waar we voor betaald hadden, en dat de gids ons het geld had terug gegeven. hij zei, kom nu mee, dan maken we de tour af, maar wij hadden al geen zin meer, en zekr niet met deze man. toen we bleven weigeren het geld terug te geven ging hij dreigen: i'll put you on the ground, i'll wait for you outside, i'm gonna call the police. maar hij belde de politie niet, ondanks dat hij dat bleef herhalen, dus hebben wij dat maar gedaan. er kwam een agente die ons meenam terug naar de camping om met zn allen te overleggen, de israelische meisjes hadden ook de politie gebeld toen ze belaagd werden door deze man. de politie besloot dat we het geld mochten houden. en wat de bedreigingen betreft, we konden er geen werk van maken (het zou pas na 6 maanden behandeld worden), het enige wat ze konden doen was opschrijven wat hij had gezegt, en dat zou tegen hem gebruikt worden als zoiets nog een keer gebeurde.
dussss dat was coober pedy haha
de volgende ochtend zijn we met de bus naar Alice Springs gereden. toen we daar aankwamen en wat folders zochten van dingen-te-doen in alice springs werden we weer belaagd, nu door een man die ons graag mee wilde hebben op zijn tour, 3 dagen, Uluru (ayers rock), kings canyon, the olgas, slapen onder de sterren en al het eten en de reis inclusief. het was best veel egld, maar de goedkoopste tour in heel alice springs.. en waarom ga je naar alice springs: omdat je al die dingen wil zien. als we het op eigen houtje zouden doen, waren we meer geld kwijt geweest omdat we ook nog moetsen eten, accomodatie, en dan nog een tour vanaf het dorpje bij uluru, want zonder tour kom je er bijna niet.
dus we hebben het toch maar gedaan. maar voordat we tot die beslissing kwamen hebben we baby-kangaroos geknuffeld in het opvanghuis voor kangaroo's waarvan de moede4r was doodgereden (schijnt nog al regelmatig te gebeuren). er waren er 4, van 8 maanden oud en ze waren zoooooo schattig =D als je ze een kussensloop voorhield, srpong dat beest er op zn kop in, omdat dat zeg maar de vervanging van de buidel was. in die kussensloop kon je ze dan vasthouden. als je dat zonder kussensloop doet, dus als ze geen zak ofzo om zich heen hebben, gaan ze spartelen en raken ze helemaal gestrest.. gek heh? dus daar zaten we een half uur met een kleine slapende kangaroo op schoot...
de tour was de volgende dag al, dus om 6 uur 's ochtends stonden we weer ontzettend niet-fris- en-fruitig voor ons motel, waar we met korting dankzij de tourmanager hadden ingecheckt.
het was een kleine groep, 10 mensen en een gids, dus dat was wel relaxed. we begonnen die dag met de kings canyon, een soort gebergte in de woestijn. we hebben heel veel geklommen en gezweet, maar het was heel erg mooi. de gids wist alles over alles, en ook waar we konden zwemmen. na een half uurtje dobberen omringd door hoge rotswanden gingen we weer verder. 's avonds hebben we midden in de woestijn geslapen, zonder tent, naast een groot campvuur onder de sterren. de volgende dag gingen we naar de olga's, ook weer een hoop stenen=) het ontstaans verhaal erachter, volgens de aboriginals, is dat het stenen zijn weggegooid door 2 kleine jongens die een gat aan het graven waren in de grond, en daarbij alle stenen die ze tegen kwamen over hun schouder gooiden. daarna gingen we naar een aboriginal centre, een soort museum over de geschiedenis en het bestaan van de aboriginals. was wel interessant. we hebben een stukje langs de uluru gelopen en de gids vertelde de verhalen van de aboriginals bij alle grotten en gaten in de rotswand.
's avonds hebben we de uluru bij zonsondergang gefotografeerd, dan wordt ie rood, en daarna weer onder de sterren geslapen. de volgende ochtend weer om 4 uur op om de zonsopgang bij de uluru te bekijken, en daarna helemaal om de uluru heen gelopen (9,5 kilometer!!!). je kan er in principe ook op, maar overal staan borden die vragen of je dat alsjeblieft niet wil doen, uit respect voor de aboriginals, die dat helemaal niet willen. echt bizar, want de rots is van de aboriginals, maar was ingepikt door de westerlingen. nog niet zo heel lang geleden mochten ze hem terug, maar alleen op voorwaarde dat ze hem als touristische atractie mochten blijven gebruiken. en alleen een bord neer zetten met of je dat misschien niet wil doen.
daarna zijn we naar een camelfarm geweest, waar je kameel kon rijden als je wilde. maar na onze ervaring met olifanten in thailand hebben yori en ik dat niet gedaan. die kamelen hadden allemaal een pin in hun neus waar ze mee voort gesleurd werden..
daarna terug naar alice springs, en 's avonds hebben we nog wat gedronken met de groep. we waren zo moe en vies, dat we vanacht toch maar weer in het hostel hebben geslapen... maar ter compensatie slapen we vanacht in de bus, want om 8 uur vertrekken we naar katherine. het is hier nu 1 uur 's middags, we gaan nog even de nabije omgeving van alice springs bekijken.
ik vond de tour echt heel leuk. het zijn toch een beetje de highlights van australie, en ze waren echt indrukwekkend. ik weet niet wat ik het leukst vond, ik denk uluru omdat daar zoveel verhalen bij zitten. maar zwemmen in de kingscanyon en de olga's beklimmen (yori had daar trouwens nog een enge spin, mogelijk giftig en agressief, op zn been) waren allebei ook heel tof.
minder tof is dat ik naast mijn al bestaande beten, ik nu 9 nieuwe mierenbeten heb. klinkt niet zo erg, maar ik ben er volgens verschillende australiers allergisch voor (schijnt vrij normaal te zijn) dus ik krijg vreselijk grote jeukende bulten die na een paar dagen paars worden. vorige week had ik zo'n grote bij mn enkel dat het leek alsof ik hem minsten 3 keer verzwikt had.
lang leve lieve nederlandse mieren.
xxx lotte
owja check mn photoalbum!!
vrijdag 9 november 2007
live vanuit adelaide:
toch maar niet naar de blue mountains gegaan... het bleek daar zelfs overdag maar 7 graden te zijn, dus laten we niet denken aan hoe het 's nachts zou zijn..
dus, dachten we, gaan we dinsdag gewoon een ticket kopen bij greyhound (bus) en gaan we aan onze rondreis beginnen.
ging ook al niet door.
zelfs met een abn-wereldpas kun je niet pinnen bij winkels e.d in australie, alleen de automaten werken. maar de automaat geeft je maar 600 dollar per dag, en een greyhound kilometerpas van 13000 km kost wat meer.
dus gingen we weer terug naar caringbah.
de volgende dag konden we weer geld opnemen, en met alle beetjes van alle rekeningen en portemonnees, hebben we de tickets gekocht en zijn we naar Canberra vertrokken. om 9 uur 's avonds kwamen we daar aan, het was donker, en stonden allemaal grote, wat leek, kantoorblokken, alles was dicht en er was geen mens te zien. en dan moet je nog een camping zoeken en je tent op zetten. en het was daar inmiddels ook niet meer dan 10 graden. we zijn snel weer in de bus gaan zitten, op weg naar melbourne. daar kwamen we om 6 uur 's ochtends aan. we hebben onze tassen gedumpt en hebben daar de hele dag doorgebracht. ik vond melbourne heel anders dan sydney, een beetje frans ofzo. heel veel arcades, een soort oude, hele mooie, overdekte winkelstraatjes In een gebouw. je kon gratis met een tram de touristen tour doen, wat niet zo boeiend was, maar we waren wel lekker uitgerust. de sfeer was niet zo chill als in sydney, wat misschien toch komt omdat er zoveel gestreste europeanen wonen (de helft van de bevoling van melbourne is europees geloof ik), maar ik vond het best een leuke stad. om half 9 's avonds diezelfde dag zijn we weer in de bus gestapt (op deze manier hebben we al 2 overnachtingen uitgespaart!!) en om 7 uur de volgende ochtend waren we in adelaide. dit is de 2e dag dat we daar zijn. we hebben een camping 2 km van het centrum gevonden. hij is niet heel goedkoop, maar 10 km buiten het centrum was net zo duur... en er is een zwembad en een openbare barbeque. waar je geen pasta op kunt koken hebben we gisteren ontdekt. ook hier zijn de mensen weer heel aardig, de mensen die op dezelfde barbeque echt aan het barbequen waren, hebben ons vlees en bier gegeven (lees: ik kreeg vlees haha). ik heb kangaroo vlees gegeten maar ik vond het niet zo lekker. het is een beetje als beef, maar dan met een raar smaakje.
's middags hebben we rondgelopen in adelaide, maar het is niet zo heel bijzonder. Sydney is tot nu toe de enige stad met echte highlights. Adelaide doet me heel de tijd denken aan een westernfilm in kleur, de hele stad staat vol met van die huizen met een afdak op palen ervoor (hoe heet dat nou?). we hebben een uur gezocht naar de chocolade fabriek van Haighs, een heel bekend merk hier. het bleek helaas een piepklein fabriekje te zijn, en alle ruimtes waren achter glas. en oja, het waren maar 3 ruimtes.. niet echt de moeite waard dus. Opvallend is dat in elke stad en straten vol zijn met kleine designerwinkeltjes, betaalbaar en onbetaalbaar, ik heb nog geen h&m gezien.
het duurde trouwens een uur om alle tentharingen in de grond te rammen, want we staan gewoon op grind-grond, waar mijn grasharingen dus niet voor geschikt zijn.. we hebben nu 7 kromme haringen, en de tent staat maar half. ik hoop dat het niet gaat regenen..
Na het eten hebben we possums gespot!!! possums zijn een soort beertjes, met muizen-oren een lange staart en een varkens neusje, en de grootste ogen die je ooit hebt gezien. maar ze zijn helemaal niet schattig.. ze hadden een gat geknaagd in de tent van de buren, en een hele zak brood en toffees meegenomen, die ze toen dus zaten op te eten. ze ruiken het eten gewoon, dus nu zijn we als de dood dat onze tent er ook aan gaat. want zo'n possum is ongeveer zo groot als een kat, dus een klein gaatje is het ook niet.. maar toch was het wel bijzonder, ze kwamen heel dichtbij, en ok, ze zijn toch wel leuk om te zien =)
vandaag om 8 uur de tent uit gesmolten, 's ochtends hebben we geen schaduw, duidelijk..
daarna gezwommen en in de zon gelegen, en nu zijn we weer in adelaide centre, om jullie op de hoogte te houden. morgen avond reizen we weer verder (in een stad geef je toch veel uit, en het is voor een deel toch ook hetzelfde) naar Port Augusta. geen idee wat daar is haha, maar we zien wel!
xxx
toch maar niet naar de blue mountains gegaan... het bleek daar zelfs overdag maar 7 graden te zijn, dus laten we niet denken aan hoe het 's nachts zou zijn..
dus, dachten we, gaan we dinsdag gewoon een ticket kopen bij greyhound (bus) en gaan we aan onze rondreis beginnen.
ging ook al niet door.
zelfs met een abn-wereldpas kun je niet pinnen bij winkels e.d in australie, alleen de automaten werken. maar de automaat geeft je maar 600 dollar per dag, en een greyhound kilometerpas van 13000 km kost wat meer.
dus gingen we weer terug naar caringbah.
de volgende dag konden we weer geld opnemen, en met alle beetjes van alle rekeningen en portemonnees, hebben we de tickets gekocht en zijn we naar Canberra vertrokken. om 9 uur 's avonds kwamen we daar aan, het was donker, en stonden allemaal grote, wat leek, kantoorblokken, alles was dicht en er was geen mens te zien. en dan moet je nog een camping zoeken en je tent op zetten. en het was daar inmiddels ook niet meer dan 10 graden. we zijn snel weer in de bus gaan zitten, op weg naar melbourne. daar kwamen we om 6 uur 's ochtends aan. we hebben onze tassen gedumpt en hebben daar de hele dag doorgebracht. ik vond melbourne heel anders dan sydney, een beetje frans ofzo. heel veel arcades, een soort oude, hele mooie, overdekte winkelstraatjes In een gebouw. je kon gratis met een tram de touristen tour doen, wat niet zo boeiend was, maar we waren wel lekker uitgerust. de sfeer was niet zo chill als in sydney, wat misschien toch komt omdat er zoveel gestreste europeanen wonen (de helft van de bevoling van melbourne is europees geloof ik), maar ik vond het best een leuke stad. om half 9 's avonds diezelfde dag zijn we weer in de bus gestapt (op deze manier hebben we al 2 overnachtingen uitgespaart!!) en om 7 uur de volgende ochtend waren we in adelaide. dit is de 2e dag dat we daar zijn. we hebben een camping 2 km van het centrum gevonden. hij is niet heel goedkoop, maar 10 km buiten het centrum was net zo duur... en er is een zwembad en een openbare barbeque. waar je geen pasta op kunt koken hebben we gisteren ontdekt. ook hier zijn de mensen weer heel aardig, de mensen die op dezelfde barbeque echt aan het barbequen waren, hebben ons vlees en bier gegeven (lees: ik kreeg vlees haha). ik heb kangaroo vlees gegeten maar ik vond het niet zo lekker. het is een beetje als beef, maar dan met een raar smaakje.
's middags hebben we rondgelopen in adelaide, maar het is niet zo heel bijzonder. Sydney is tot nu toe de enige stad met echte highlights. Adelaide doet me heel de tijd denken aan een westernfilm in kleur, de hele stad staat vol met van die huizen met een afdak op palen ervoor (hoe heet dat nou?). we hebben een uur gezocht naar de chocolade fabriek van Haighs, een heel bekend merk hier. het bleek helaas een piepklein fabriekje te zijn, en alle ruimtes waren achter glas. en oja, het waren maar 3 ruimtes.. niet echt de moeite waard dus. Opvallend is dat in elke stad en straten vol zijn met kleine designerwinkeltjes, betaalbaar en onbetaalbaar, ik heb nog geen h&m gezien.
het duurde trouwens een uur om alle tentharingen in de grond te rammen, want we staan gewoon op grind-grond, waar mijn grasharingen dus niet voor geschikt zijn.. we hebben nu 7 kromme haringen, en de tent staat maar half. ik hoop dat het niet gaat regenen..
Na het eten hebben we possums gespot!!! possums zijn een soort beertjes, met muizen-oren een lange staart en een varkens neusje, en de grootste ogen die je ooit hebt gezien. maar ze zijn helemaal niet schattig.. ze hadden een gat geknaagd in de tent van de buren, en een hele zak brood en toffees meegenomen, die ze toen dus zaten op te eten. ze ruiken het eten gewoon, dus nu zijn we als de dood dat onze tent er ook aan gaat. want zo'n possum is ongeveer zo groot als een kat, dus een klein gaatje is het ook niet.. maar toch was het wel bijzonder, ze kwamen heel dichtbij, en ok, ze zijn toch wel leuk om te zien =)
vandaag om 8 uur de tent uit gesmolten, 's ochtends hebben we geen schaduw, duidelijk..
daarna gezwommen en in de zon gelegen, en nu zijn we weer in adelaide centre, om jullie op de hoogte te houden. morgen avond reizen we weer verder (in een stad geef je toch veel uit, en het is voor een deel toch ook hetzelfde) naar Port Augusta. geen idee wat daar is haha, maar we zien wel!
xxx
maandag 5 november 2007
Foto's
Om foto's van onze reis te bekijken, klink op de link rechts op de pagina, of ga naar: charlottears.myphotoalbum.com
zondag 4 november 2007
6 dagen australie
wow het heeft gewoon al 2 nachten en ochtenden geregent hier!! denk je dat je dat ontvlucht... =p
verder zijn we plannen aan het maken om verder te reizen. we hebben vandaag onze sydney tour afgemaakt, alle highlights zijn bekeken. morgen vertrekken we voor 3 dagen naar de blue mountains en daarna gaan we als het goed is verder met de Greyhound bus. we hebben onze route aangepast, we zouden eerst de oostkust doen, maar aangezien het nu nog voorjaar is, dachten we dat het misschien beter was als we eerst de woestijn zouden doen... in de zomer is dat misschien helemaal niet leuk.. dus hopelijk overeen paar weken een blog over ayers rock!
we hebben verder niet zo veel bijzonders gedaan. veel in Caringbah gebleven, beetje in de buurt naar parken enzo (veel kakatoe's!!). vandaag dus weer sydney centre. we zijn begonnen in de botanic gardens, waar het bleek te stikken van de vleermuizen... ze hingen gewoon in de boom, op hun kop, echt honderden bij elkaar, in de zon. echt bizar haha, 6 bomen vol met vleermuizen die de groote van een kat evenaren. hopelijk snel foto's hiervan (trouwens: onderaan de pagina staan al foto's!). daarna naar het opera house, echt een lelijk gebouw eigenlijk. daarna harbour bridge, en daarna met de pond terug naar darling harbour.
gelukkig regent het niet constant. een uurtje regen, en de rest van de dag zon! nog eens wat anders dan nederland..
verder zijn we plannen aan het maken om verder te reizen. we hebben vandaag onze sydney tour afgemaakt, alle highlights zijn bekeken. morgen vertrekken we voor 3 dagen naar de blue mountains en daarna gaan we als het goed is verder met de Greyhound bus. we hebben onze route aangepast, we zouden eerst de oostkust doen, maar aangezien het nu nog voorjaar is, dachten we dat het misschien beter was als we eerst de woestijn zouden doen... in de zomer is dat misschien helemaal niet leuk.. dus hopelijk overeen paar weken een blog over ayers rock!
we hebben verder niet zo veel bijzonders gedaan. veel in Caringbah gebleven, beetje in de buurt naar parken enzo (veel kakatoe's!!). vandaag dus weer sydney centre. we zijn begonnen in de botanic gardens, waar het bleek te stikken van de vleermuizen... ze hingen gewoon in de boom, op hun kop, echt honderden bij elkaar, in de zon. echt bizar haha, 6 bomen vol met vleermuizen die de groote van een kat evenaren. hopelijk snel foto's hiervan (trouwens: onderaan de pagina staan al foto's!). daarna naar het opera house, echt een lelijk gebouw eigenlijk. daarna harbour bridge, en daarna met de pond terug naar darling harbour.
gelukkig regent het niet constant. een uurtje regen, en de rest van de dag zon! nog eens wat anders dan nederland..
Abonneren op:
Posts (Atom)
